دیدار دو باره کوهنویسان همدان
اشتیاق دیدار دروباره ... با این که این اسم ونمیپسندم ولی پوستر قشنگی بود مرسی فواااد
اشتیاق دیدار دروباره ... با این که این اسم ونمیپسندم ولی پوستر قشنگی بود مرسی فواااد
سخن خلاصه میکنم و به ارائه گزارشی از این صعود فراموش نشدنی میپردازم :
عکسها در ادمه مطلب:
درود بر پروانه کاظمی اولین بانوی هیمالیانورد جهان که در یک فصل صعود دو قله ۸۰۰۰ متری را صعود کرد .![]()
![]()
صعود اناپورنا و دستیافتن عظیم به ۸ امین ۸۰۰۰ رو به عظیم و تمام عاشقان کوهستان تبریک میگم و چشم انتظار موفقیت بیشتر عظیم و تمام ایرانیها در چالش با قلل نامدار و دست نیافتنی دنیا هستم
پ.ن:عده ای از وبلاگ ها و سایت ها با صعود عظیم سراغ مسائل و دعواهای قدیمی رفتند.من نظری در مورد درست یا غلط بودن این داستان ها و مسائل ندام ولی حالا عظیم اناپورنا رو صعود کرده و زمان شادی و تبریک گفتن به اوست
![]()
به گزارش سرپرست هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان همدان ، تیم مستقل هیمالیانوردی استان همدان امروز شنبه ۲۱ تیرماه 1390موفق به صعود قله ۷۱۰۵ متر ی کورژینفسکایا شدند.
برای دوستانم که لحظات خوشی با انان داشتم ارزوی موفقیت بیشتر دارم
به سرعت پیش اومد یه روز عصر روز دوشنبه خواستنوم هیات کوهنوردی همدان گفتن اسمش کورژنفسکایاست
جمعه اش دماوند بودیم تمرین یخ و برف و نجات از شکاف یخی ...اما ... پاسپورت یا اونطور که درسته روادید ...
۱۵۰۰۰۰۰۰میلیون نقد واسه وثیقه خواستن نداشتم ... گفتم سند گفتن نقد ... گفتم چک و سفته گفتن نقد ...گفتن پارتی نداشتم .گفتن نزول ندادن ...
حالا تیم رفته و من موندم تو ارزوی که تو ۲۱ سالگی جلوی چشام بود هیمالیا و یه ۷۰۰۰ با اینکه خیلی تمرین کردم برای گذشته و چیزای که از دست دادم غصه نخورم اما بغض نمیذاره من موندم و یه افسوس ...
پ.ن: برای تیمی که رفت از اعماق قلبم ارزوی موفقیت میکنم همه اشون کاربلد و کارکردن ...چیزای زیادی یاد گرفتم اما بزرگترینش این بود هیچوقت و هیچوقت انسان نمیتونه در مورد چیزی قضاوت کنه انسان برای قضاوت خیلی خیلی ناکامله
|
ردیف |
نام قله |
موقعیت |
ارتفاع(متر) |
اولین صعود کنندگان |
تاریخ اولین صعود |
|
1 |
اورست* |
نپال/تبت |
8850 |
ادموند هیلاری از" انگلیس" وتنزینگ نورگی از" نپال" |
29 می 1953 |
|
2 |
کیتو |
پاکستان/چین |
8611 |
لاسدلی و کامپگنونی از "ایتالیا" |
31 جولای 1954 |
|
3 |
کنچنجونگا |
نپال/هند |
8586 |
باند، براون، هاردی و استراتر از "انگلیس" |
25 می 1955 |
|
4 |
لوتسه |
نپال/تبت |
8516 |
لاشسینگر و ریس از "سوئیس" |
18 می 1956 |
|
5 |
ماکالو |
نپال/تبت |
8462 |
کاوزی، تری، فرانکو، مگنون-جیالتسن، باویر، کوپه، لروکس و ویالت از "فرانسه" |
15 می 1955 |
|
6 |
چو اُیو |
نپال/تبت |
8201 |
تیچی و ژاکلر از "اتریش" و پاسانگ داوالاما از "نپال" |
19 اکتبر 1954 |
|
7 |
دائولاگیری |
نپال |
8167 |
شلبرت، فورر، دیمبرگر و دینر از "سوئیس" و نایما دورجی و ناوانگ دورجی از "نپال" |
13 می 1960 |
|
8 |
ماناسلو |
نپال |
8163 |
ایمامیشی، کیتو و هیجیتا از "ژاپن" و نوربو از "نپال" |
9 می 1956 |
|
9 |
نانگاپاربات |
پاکستان |
8126 |
هرمن باهل از "اتریش" |
3 جولای 1953 |
|
10 |
آناپورنا |
نپال |
8091 |
هرزاگ و لاچنال از "فرانسه" |
3 ژوئن 1950 |
|
11 |
گاشربروم یک |
پاکستان/چین |
8080 |
شووینگ و کافمن |
4 جولای 1958 |
|
12 |
برودپیک |
پاکستان/چین |
8047 |
اشماک، وینتراستلر، دیمبرگر و باهل از "اتریش" |
9 ژوئن 1957 |
|
13 |
گاشربروم دو |
پاکستان/چین |
8035 |
موراوک، لارچ و ویلنپارت از اتریش |
7 جولای 1956 |
|
14 |
شیشا پانگما |
تبت |
8013 |
سو چینگ و یک تیم 9 نفره ی چینی |
2 می 1964 |
بلندترین قله صعود نشده ی جهان "Gangkhar Puensum"(گنگخار پونسوم)

ارتفاع: 7570 متر
مکان: مرز کشور بوتان و تبت، آسیای مرکزی
اولین صعود: تا کنون صعود نشده، اما تا قبل از اینکه در سال 1994، صعودش ممنوع شود، چهار تلاش روی آن صورت گرفته است.
"Gangkhar Puensum" بلندترین کوه کشور بوتان و چهلمین قله بلند جهان و همچنین بلندترین قله صعود نشده ی جهان می باشد. نقاط صعود نشده ی بلندتر از این قله در جهان، هیچ یک قله منفرد نیستند و در واقع قلل فرعی می باشند.
"Gangkhar Puensum" به معنی "قله سفید سه برادر روحانی" و در معنای تحت اللفظی "کوهستان سه برادر" است. زبان رسمی کشور بوتان "Dzongkha (زونگخا)" می باشد که ریشه ی آن از اهالی تبت گرفته شده است.
این قله در مرز کشور بوتان و تبت واقع شده است، اما خط مرزی دقیق، مورد اختلاف دو کشور است. نقشه های چینی این قله را در وسط مرز دو کشور قرار داده اند در حالیکه منابع دیگر موقعیت قله را کاملا داخل خاک کشور بوتان ثبت نموده اند. این کوه برای اولین بار در سال 1992 نقشه برداری شد.
در سال 1983 کشور بوتان، فعالیتهای کوهنوردی در کوههای کشور را مجاز دانست. پیرو این تصمیم، چهار تلاش ناموفق برای صعود این قله در قالب چهار expedition در سالهای 1985 و 1986 صورت گرفت. اما به دلیل اعتقادات مذهبی و رسوم سنتی مردم بوتان، در سال 1994، صعود قلل بالای 6000 متر در این کشور ممنوع گردید. متعاقب آن در سال 2004 کلیه فعالیتهای کوهنوردی در این کشور ممنوع و غیر مجاز اعلام شد و به همین دلیل این قله تا کنون صعود نشده باقیمانده است.
در سال 1998، یک تیم ژاپنی بواسطه ی انجمن کوهنوردی چین، موفق به اخذ مجوز صعود قله ی (Gangkhar Puensum)گنگخار پونسوم ازجبهه ی شمالی یعنی جبهه تبت گردید، اما به دلیل اختلاف مرزی بوتان و تبت، این مجوز لغو شد. در نهایت در سال 1999 این تیم قله شمالی گنگخار پونسوم به نام Liankang Kangri(لاینکنگ کنگری) را صعود نمود. قله Liankang Kangri با ارتفاع 7441 متر یکی از قلل فرعی Gangkhar Puensum واقع در تبت است که پیش از این صعود نشده بود.
تیم ژاپنی صعود کننده به قله ی Liankang Kangri، قله ی Gangkhar Puensum را از روی قله ی Liankang Kangri چنین توصیف می کند:
" در مقابل ما، Gangkhar Puensum با شکوه و عظمت، همچنان بلندترین قله صعود نشده ی جهان باقی می ماند. ولی اکنون این کوهستان که به دلیل موانع سیاسی و مشکل مرزی "کوهستان ممنوعه" می باشد، معصومانه می درخشد. جبهه شرقی این قله یخچالی است که با شیب زیادی به طرف پایین کشیده شده است. مسیری که برای صعود از قله ی Liankang Kangri به Gangkhar Puensum مناسب به نظر می رسد، خط الراسی مشکل و تیغه ای است با برف و یخ ناپایدار ممتد که در ادامه به برجهای سوزنی که دور قله اصلی را فرا گرفته اند، منتهی می شود. اگر مشکل مرزی حل می شد، تیم ما می توانست برای خط الراس برنامه ریزی کند. "
مترجم: عرفان فکری
